[นิยาย] Blaze Heatnix ตอนที่ 8 : ภัยร้ายเข้าประชิด - Novel (นิยาย) | ThaiZeeD
เมนูเพิ่มเติม
เข้าชม: 127|ตอบกลับ: 0

[Prince Member]


Saitama Inori วันแม่ 2559

  • โมเอะ: 1246
  • Money: 1918
  • Tz: 1255
  • Posts: 310
  • Donate: 0 THB
  • Joined: 14-11-2015
พลังน้ำใจ: 4431
   Pet:
Rachel Alucard
อะไรเหรอ?

โพสต์เมื่อ 23-7-2018 23:52:00 |แสดงโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Eifer เมื่อ 24-7-2018 13:17

Blaze Heatnix เบลซ ฮีทนิกซ์ เพชรฆาตวิหคอมตะ

ตอนที่ 8 : ภัยร้ายเข้าประชิด







   ห้องของพวกเบลซถูกจัดเอาไว้ในห้องนอนของแขกที่อยู่อีกทิศหนึ่งของวิหารแสงจันทร์นี้ ตัวห้องมีขนาดไม่กว้างนัก แต่ก็มีเฟอร์นิเจอร์เตียงนอนสองเตียง แน่ว่าเตียงนอนนั้นมีไว้สำหรับหนึ่งคน


    "เตียงนอนสองตัวกับคนสามคน?"

    เบลซพูด


    "ก็คงจะอย่างงั้นนะ"

    เซชิเลียเดินเข้ามาหาเบลซและเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ๆ หน้าเบลซ จนปลายจมูกเกือบจะเข้ามาสัมผัสกันได้


    "เป็นอะไรของเธอน่ะ ตั้งแต่ออกจากห้องขององค์ราชินีแล้ว"

    เบลซสังเกตเห็นเซชิเลียทำหน้าเครียดมาตั้งแต่ออกจากห้องของแอสเทียแล้ว เขาถึงได้พูดออกไปแบบนั้น


    "เบลซ นายคิดยังไงกับราชินีแอสเทียเหรอ?"


    "หา?"

    เบลซเอียงคองง


    "ใช่ๆ นายคิดยังไงกับราชินีคนนั้นเหรอ?"

    ไอริสเข้ามาถามย้ำ


    "คิดยังไงนี่คือ?"


    "ยังไงก็ได้ตามที่นายคิดละกัน"


    "อืม..."

    เบลซหลับตาลงแล้วนึกประมวลความคิดของตัวเองก่อนจะบอกว่า


    "ก็คงจะเป็นคนสวยล่ะมั้ง"


    "แค่นั้นเหรอ?"


  

    "อื้อ ก็เธอเป็นลูกศิษย์ของแบล็กฮาร์ดเพื่อนสนิทของฉัน ที่เธอปกครองวิหารตอนที่ลูน่าไม่อยู่ได้เนี้ย ฝีมือการใช้เพลงดาบคงจะอยู่ในระดับที่สูงมาก ไม่แน่เธออาจจะเก่งกว่าลูน่าที่ออกไปทำสงครามอยู่บ่อยๆ ล่ะมั้งนะ"


    "อย่างอื่นล่ะ"


    "อย่างอื่นนี่คือ?"


    "มีอย่างอื่นอีกมั้ยล่ะ บอกมา!!"


    "ก็..."


    เบลซโดนเซชิเลียคาดคั้น แถมยังมีไอริสมายืนรอฟังคำตอบอยู่ใกล้ๆ อีก


    "ก็...อะไรล่ะ?"


    "หน้าอก"


    "หา?"


    "หน้าอกของเธอใหญ่มาก ขนาดองค์หญิงลูน่าที่ฉันรับมาเป็นศิษย์ตอนนั้นเธอยังเด็กอยู่มาก แต่พอมาเจอตอนนี้ก็มีหน้าอกที่ใหญ่มากพอๆ กัน ฉันก็เลยคิดว่าเธออาจจะสัดส่วนของราชินีแอสเทียมาเต็มๆ อ่ะนะ"


    เบลซตอบอย่างลำบากใจ ขณะที่ไอริสยักไหล่ให้กับเซชิเลียเหมือนจะบอกว่า 'มันก็ไม่แปลกที่พวกผู้ชายจะมองหน้าอกของผู้หญิงน่ะ'


   "ไม่มีอะไรนอกจากเรื่องหน้าอกนั่นแล้วจริงๆ เหรอ?"


    "ไม่มี เรื่องที่ฉันคิดก็มีแค่นี้แหละ"

     เบลซปฎิเสธซ้ำ


    "งั้นเหรอ..."

    เซชิเลียถอยหลังออกไป


    "มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเหรอ? ทำไมเธอถึงได้ถามเรื่องฉันกับราชินีแอสเทียแบบนั้น"


    "ไม่มีอะไรหรอก แค่ถามเผื่อเอาไว้น่ะ"

    เซชิเลียเดินตรงไปที่เตียงนอนแล้วทิ้งตัวลงไปนอนบนเตียงก่อนจะส่งเสียงดังด้วยความสบายใจ


    "อ๊าาาา เตียงนุ่มเหลือเกิน ตั้งแต่ที่ออกเดินทางหาโล่อีจิสก็นอนกลางดินมาหลายวันแล้ว ฉันขอนอนพักผ่อนกันละกัน"


    "ฉันเองก็เหมือนกัน"

    ไอริสเองก็ตรงไปที่เตียงนอนแล้วทิ้งตัวลงไปนอนเช่นเดียวกัน


    "นั่นสินะ ส่วนฉันก็"

     เบลซรู้ดีว่าตัวเองจะต้องนอนที่พื้น เขาเดินไปหยิบผ้าผืนใหญ่มาเพื่อที่จะปูรองพื้นเอาไว้


    "นี่เบลซ"

    ไอริสยกตัวขึ้นแล้วหันมามองที่เบลซ


    "ว่าไง?"


    "นายมานอนบนเตียงฉันก็ได้นะ"


    "หา?"

    เบลซหันมองอย่างงงๆ


    "ตอนที่อยู่ในเกวียนคุกนั่น เบลซกอดฉันใช่มั้ยละ ฉันอุ่นมากเลยนะ"


    "ก็ตอนนั้นเธอหนาวไม่ใช่เหรอ?"


    "ตอนนี้ก็ยังหนาวหนาวอยู่นะ"


    "เดี๋ยวนะ พวกเราเข้ามาในวิหารแสงจันทร์ เห็นเค้าว่าแสงจันทร์ที่ส่องลงจะให้ความอบอุ่นเหมือนแสงอาทิตย์"


   "ฉันบอกว่าหนาวก็หนาวสิ ขอฉันนอนกอดนายอีกรอบจะได้มั้ย?"


   "..."

   เบลซยืนเกาแก้ม แกร่กๆ เหมือนลังเล เพราะตอนที่เขายอมให้ไอริสกอดตอนนั้นมันจำเป็นจริงๆ


   "เร็วๆ เข้าสิ เดี๋ยวฉันจะกลายเป็นน้ำแข็งก่อนนะ"


   พอโดนเร่งแบบนี้ เบลซก็ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง เจาจึงล้มตัวลงนอนบนเตียงของไอริสแล้วเอื้อมมือกอดน่างของเธอไว้ตามที่สั่งพร้อมกับสีหน้าแดงระเรื่อ แต่เอ๊ะ...เธอคือเพชรฆาตวิหคอมตะที่มีพลังในการควบคุมไฟไม่ใช่เหรอ?


   ขณะที่ไอริสเอาหน้ามาซุกลงบนอกแน่นๆ ของเบลซพร้อมรอยยิ้ม หัวใจของเธอกำลังคิดบางอย่าง ถ้าเบลซยอมมีใจให้เธอขึ้นมาเมื่อไหร่ เธอก็จะมอบพลังอมตะที่อยู่ในตัวให้กับเขาโดยที่ไม่ต้องทดสอบฝีมืออะไรนั่นอีกต่อไปแล้ว...


    ตัดภาพมาที่ดินแดนของลิซาร์ด

   "หืม? เจ้าพวกวิหารแสงจันทร์ไปได้โล่อีจิสมาครอบครองแล้วงั้นเหรอ?"


   "ใช่แล้ว! ข้าเห็นมากับตา ฟู่วๆ"


   ลิซาร์ดที่เป็นตัวสอดแนมนำข่าวมารายงานให้กับราชินีซัคคิวบัสที่มีนามว่า 'รีเบคก้า'


   "ฟู่วๆ องค์หญิงลูน่าไชลด์ก็กลับมาจากคฤหาสน์ผีสิงนั่นแล้ว แถมยังไปได้อาวุธเทพนั่นมาอีก เห็นทีเราคงจะบุกตีวิหารแสงจันทร์ลำบากขึ้น"


   "ก็แค่อาวุธเทพชิ้นเดียวมันจะมาทำอะไรกองทัพที่ยิ่งใหญ่ของข้าได้ล่ะ"

    รีเบคก้ายืนขึ้นจากเก้าอี้แล้วชี้นิ้วไปที่กองทัพของเธอที่กำลังจะเตรียมพร้อมบุกเข้าโจมตีวิหารแสงจันทร์


   "เห็นท่านยืนหยัดแบบนั้นแล้วข้าก็รู้สึกโล่งใจ ถ้าอย่างงั้นข้าก็ขอตัวไปบอกกองทัพของข้าก่อนนะ ฟู่วๆ"

   ลิซาร์ดเดินถอยหลังฉากออกจากห้องแล้วรีบวิ่งออกจากค่ายที่พักทันที


    ก๊อกๆ

   เสียงเคาะประตูดังขึ้น รีเบคก้าที่กำลังยืนดูกองทัพของตัวเองก็เดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้


   "เรียกหาข้าอยู่หรือครับ ท่านรีเบคก้า"


   "เข้ามาสิ"


    ประตูที่เปิดออกแล้ว ก็ปรากฏร่างของชายร่างใหญ่สวมชุดเกราะสีดำเดินเข้ามาข้างในห้อง


   "แบล็กฮาร์ดเอ๋ย เจ้าจงคุมทหารสามพันนายและกองทัพของลิซาร์ดไปเผาวิหารแสงจันทร์นั่นซะ"


   "ถ้าผมจำไม่ผิด เวลาที่พวกเราจะยกทัพโจมตีวิหารแสงจันทร์ยังเหลืออีก 2 วัน ไม่ใช่เหรอครับ? แต่ทำไม..."


   "ขณะนี้พวกมันไปได้อาวุธเทพมาครอบครองแล้วยังไงล่ะ"


   "อย่างนี้นี่เอง นี่คือสาเหตุที่ท่านจะต้องยกทัพบุกเข้าโจมตีก่อนเวลาสินะครับ"


   "ถึงจะเป็นแค่วิหาร แต่ที่นั่นก็ยังมีชาวเมืองที่อยู่ด้านล่าง ใครต่อต้านก็ฆ่าทิ้งซะ นอกนั้นก็จงจับมาให้หมด"


   "จะจับชาวเมืองพวกนั้นมาทำอะไรเหรอครับ?"


   "ผู้ชายทั้งหมดจะเอามาให้พวกซัคคิวบัสตัวอื่นๆ กิน แต่ตอนที่กวาดต้อนน่าจะมีสาวงามอยู่ด้วยแน่ๆ เจ้ากับทหารจะทำยังไงก็ได้"


   "รับทราบครับ"


   แบล็กฮาร์ดก้มหัวให้พร้อมกับถอยหลังฉากออกจากห้องแล้วเดินไปตรวจเช็คความพร้อมของกองทัพ แต่ระหว่างที่เขากำลังตรวจเช็คอยู่นั้น ก็มีปีศาจตนหนึ่งที่มีแต่โครงกระดูกสวมผ้าคลุมขาดๆ สีดำ ลอยเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าแบล็กฮาร์ด


   "ท่านแบล็กฮาร์ด..."


   "อะไรกัน 'เดธ' หรอกรึ? มีธุระอะไรกับข้า"


   "ข้ามีของขวัญที่อยากจะมอบให้ท่าน เป็นการฉลองก่อนออกรบน่ะครับ"


   "ของขวัญ? เจ้าจะให้ข้ารึ?"


   "เชิญมาทางนี้ครับ..."


    เดธลอยเข้าไปในป่าสนแล้วแบล็กฮาร์ดก็เดินตามหลังปีศาจตนนั้นไป พอแบล็กฮาร์ดเดินตามเข้าไปข้างป่าสนจนห่างไกลจากค่าย เดธก็มาหยุดอยู่ตรงลานกลางที่อยู่ในป่าสน


   "ที่นี่แหละครับ"


   สิ่งที่แบล็กฮาร์ดกำลังเห็นอยู่ตอนนี้คือมังกรบินตัวใหญ่ยักษ์กำลังคำรามเสียงออกมาอย่างน่าหวาดกลัว ชายร่างใหญ่ถึงกับตาค้างเมื่อได้เห็นสัตว์ในตำนานที่เค้าคิดว่ามันไม่มีอยู่ในโลกนี้จริง


   "พวกมันได้รับการฝึกมาแล้ว ต้องทำประโยชน์ให้แก่ท่านอย่างแน่นอนครับ"


    "จะไม่เป็นอะไรแน่รึ?"

    แบล็กฮาร์ดลังเลใจก่อนที่จะเดินตรงเข้าไปหามังกรตัวนั้น


    "แน่นอนครับ ถ้าลองสัมผัสดูก็จะรู้เอง"


    แบล็กฮาร์ดเดินเข้าไปถึงตัวมังกร เขายื่นมือเพื่อจะไปสัมผัสตัวของมัน แต่มังกรตัวนี้กลับก้มหัวลงมาให้เขาสัมผัสซะเอง


    "ดูเหมือนจะถูกใจท่านนะครับ"


    "อืม... วิเศษมากเดธ"

    แบล็กฮาร์ดปีดขึ้นไปแล้วนั่งอยู่บนหลังของมังกร


    ข้าจะบังคับมังกรบินตัวนี้ แล้วเผาวิหารแสงจันทร์ให้ราบคาบเอง!!





++++++++ To Be Continued++++++++




ปิด

ประกาศจาก Admin

ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยหน่อยเนอะ ไม่ได้บังคับนะเออ เเต่สักหน่อยก๊ยังดี ^^

ดู »

ThaiZeed

GMT+7, 16-8-2018 05:33 , Processed in 0.088949 second(s), 16 queries , Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2012  Template BY: GDC & 2th