เมนูเพิ่มเติม
เข้าชม: 1597|ตอบกลับ: 0

[Prince Member]


Saitama Inori วันแม่ 2559

  • โมเอะ: 1320
  • Money: 2054
  • Tz: 1329
  • Posts: 327
  • Donate: 0 THB
  • Joined: 14-11-2015
พลังน้ำใจ: 4622
   Pet:
Rachel Alucard
อะไรเหรอ?

โพสต์เมื่อ 6-6-2017 22:33:38 |แสดงโพสต์ทั้งหมด


High School Nutty Girls โรงเรียนนี้มีแต่สาวบ๊อง

ตอนที่ 2 : สามพี่น้องที่ใต้ต้นท้อ








    สวัสดีครับคุณแม่ ผมโทวมะเองครับ วันนี้เป็นวันที่สองที่ผมได้ใช้ชีวิตอยู่ในรั่วโรงเรียนใหม่แห่งนี้ ตอนนี้ผมถูกอาจารย์ห้องพยาบาลขอร้องให้ผมไปตามล่าชื่อที่แท้จริงของสาวๆ ในโรงเรียนนี้ ภารกิจตามล่าชื่อจริงของผมในครั้งนี้คือสามสาวที่ชอบไปนั่งเล่นที่สวนต้นท้อหลังโรงเรียน ถ้าผมจำไม่ผิดนะ นั่นคือฉากที่ เล่าปี่ กวนอู และเตียวหุย จะมาทำพิธีสาบานเป็นพี่น้องกัน และแน่นอนว่าสามสาวกลุ่มนั่นจะต้องใช้ชื่อของบุคคลในสมัยก่อนทั้งสามคนนี้อย่างแน่นอน


      "นั่นไง มาตามตรงตามเวลานี้จริงๆ ด้วย"

      โทวมะที่แอบอยู่บนต้นท้อพูดขึ้น เค้ามองไปที่เด็กสาวผมยาวตรงสีดำที่เดินนำหน้ามาก่อน คนที่เดินนำมาก่อนน่าจะเป็น 'เล่าปี่' ส่วนเด็กสาวผมสีน้ำตาลเข้มมัดทรงหาม้าคือ 'กวนอู' และสุดท้ายเด็กสาวตัวเล็กผมสั้นสีส้มก็คือ 'เตียวหุย'


      "กวนอูดูน่าเกรงขามจริงๆ สวยก็สวย ตัวก็สูง แถมยัง..."

      โทวมะหยุดพูดกลางคันแล้วเหล่ตามองไปที่หน้าอกของกวนอู


      "หน้าอกใหญ่โคตรๆ เลย ถ้าได้ลองไปจับล่ะก็ชาตินี้ก็ถือว่าคุ้ม"


      "ใครน่ะ!!"

      กวนอูรู้สึกได้ถือสายตาที่หื่นกามที่มองมาที่หน้าอก เธอควักปากกาออกมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วขว้างไปที่ต้นท้อต้นที่โทวมะแอบอยู่


      "มะ...เมี้ยว...!!??"

      ลูกแมวน้อยได้กระโดดลงมาจากต้นท้อและรีบวิ่งหนีเข้าไปในพุ่มไม้


      "อะไรกัน แค่แมวหรอกเหรอ?"

      กวนอูพูด


      "มีอะไรเหรอน้องรอง?"

      เล่าปี่เดินเข้ามาถาม


      "ไม่มีอะไรหรอกค่ะ สงสัยฉันจะคิดไปเอง"


      กวนอูตอบกลับแล้วทั้งสามคนก็ได้เดินไปนั่งทานข้าวกลางวันที่ใต้ต้นท้อต้นใหญ่กลางสวน ส่วนโทวมะก็ค่อยๆ ปีนลงมาจากต้นท้อแล้วเดินตรงเข้าไปในพุ่มไม้ต้นเดียวกับที่ลูกแมววิ่งเข้าไป แต่ที่หลังหัวของเค้ามีปากกาของกวนอูปักคาอยู่ด้วย


     "ฮ่าๆๆๆ ยังไปไม่ถึงตัวก็ถูกเล่นงานกลับมาแล้วเหรอเนี้ย โทวมะคุงนี่โชคไม่ดีจังเลยน้า"

     อาจารย์ห้องพยาบาลหัวเราะชอบใจ


     "ก็เป็นเพราะใครล่ะครับ"

     โทวมะทำหน้าไม่พอใจ


     "เอาน่าๆ ยังมีคนที่ไม่เหมือนกับกวนอูอีกตั้งสองคน ไม่ลองไปพูดคุยกับน้องคนเล็กดูล่ะ?"


     "น้องคนเล็ก? หมายถึงเตียวหุยเหรอครับ?"


     "ใช่!! ถึงจะอยู่ชั้น ม.ปลาย แต่ก็ตัวเล็กเหมือนเด็ก ไม่ลองเอาขนมไปหลอกล่อเธอแล้วหลอกถามชื่อจริงของเธอดูล่ะ"


     "นั่นสินะครับ แผนการก็เข้าท่าดี เดี๋ยวผมจะลองทำแบบที่อาจารย์ว่าดูละกัน"

     โทวมะพูดจบแล้วก็เดินออกจากห้องพยาบาลไป


     และหลังจากนั้น โทวมะก็ได้นัดให้เตียวหุยมานั่งกินขนมอยู่บนดาดฟ้าของอาคารเรียน ดูเหมือนว่าแผนการนี้จะได้ผล แต่ว่าขนมที่เอามาหลอกล่อนั้นหมดซะก่อน และเตียวหุยคนนี้กินขนมเยอะยังไงก็ไม่อ้วน เธอกินได้ตลอดเวลาไม่ว่าจะเวลาไหนๆ โทวมะหมดตังค์ที่จะซื้อขนมมาเพิ่มก็ได้ยอมแพ้และเดินกลับไปที่ห้องพยาบาลทั้งน้ำตา


    "เอ่อ...ขอโทษนะคะ..."


    ระหว่างทางที่โทวมะกลับจะเดินไปที่ห้องพยาบาลก็มีเสียงของเด็กสาวคนหนึ่งดังมาจากทางด้านหลัง โทวมะหันหลังไปมองแล้วก็ได้เห็นเด็กสาวที่เป็นพี่สาวคนดตของสามพี่น้องใต้ต้นท้อ 'เล่าปี่' นั่นเอง


    "ครับ?"


    "เอ่อ...คือว่า...ถ้าไม่รังเกียจ...จะมาทานข้าวกลางวันดิฉันมั้ยคะ?"


    "โอ้!! นางฟ้ามาโปรด!!"

     โทวมะรีบวิ่งไปจับมือเล่าปี่ทั้งน้ำตา และทั้งสองคนก็ได้ไปทานข้าวกันที่ใต้ต้นท้อกลางสวนท้อ


     "อ้อ...เรื่องเป็นอย่างนี้นี่เอง น้องสามของดิฉันไปสร้างความเดือดให้กับคุณโทวมะสิคะ"


     "ไม่อยากจะเชื่อมากเลยล่ะครับ ตัวก็เล็กเหมือนเด็กอนุบาลแท้ๆ แต่กินเก่งชะมัด"


     "เด็กคนนั้นเป็นคนกินเก่ง เวลามีใครเอาอะไรมาให้ก็รับไปซะทั้งหมด ดิฉันก็ต่อว่าเธอมาหลายครั้งแล้วว่าอย่าไปรับของจากคนอื่นง่ายๆ ยิ่งพวกขนมหวานยิ่งห้ามเธอไม่ได้ ดิฉันต้องขอโทษแทนน้องสามด้วยนะคะ"


     เล่าปี่โค้งตัวขอโทษ


     "มะ...ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเองก็ผิดเองที่ไม่ได้รู้เรื่องเลยว่าเด็กคนนั้นจะกินเก่งได้ขนาดนี้ แต่ก็โชคดีมากเลยนะครับที่เด็กคนนั้นมีคุณเป็นพี่สาว"


     "ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ คนที่ทำหน้าดัดนิสัยรับของคนอื่นเค้าง่ายๆ ก็มีแต่น้องรองน่ะค่ะ"


     "เอ๋? กวนอูเหรอครับ?"


     "ใช่ค่ะ"


     "ก็แหงอยู่แล้วสิ เมื่อเช้าก็จับจิตหื่นของเราได้แล้วขว้างปากกาปักใส่หลังหัวไปเต็มๆ เลย"


     "หลังเป็นอะไรเหรอคะ?"

     เล่าปี่เลื่อนหน้าเข้ามาถามใกล้ๆ


     "อ้อ! เปล่า!! ไม่มีอะไรหรอกครับ พอผมนอนแล้วหลังหัวไปชนกับขอบเตียงแล้วมันยังไม่หายเจ็บน่ะครับ"


     "เอ๋!!?? เรื่องร้ายแรงขนาดนี้ทำไมไม่รีบบอกดิฉันล่ะคะ"

     เล่าปี่หยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาแล้วหยิบยาแก้ปวดขึ้นมาทาแผลตรงจุดที่ถูกปากกาปักใส่ โทวมะก็ได้แต่นั่งนิ่งเงียบเพราะเล่าปี่ขยับตัวเข้ามาใกล้มากจนเด็กหนุ่มได้กลิ่นน้ำหอมที่ลอยโชนออกมา


     "เรียบร้อยแล้วค่ะ อีกเดี๋ยวยาก็จะออกฤิทธิ์แล้วล่ะค่ะ"

      

     "อ๊ะ!! เอ่อ...ขอบคุณมากๆ เลยครับ!!"

     โทวมะลุกขึ้นยืนและโค้งตัวให้เล่าปี่อย่างสุภาพ


     "ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นก็ได้มั้งคะ ดิฉันแค่ทายาแก้ปวดให้เท่านั้นเอง"


     "ไม่ครับ!! คุณแม่สอนผมเอาไว้ว่า ถ้ามีใครมาช่วยเหลือเราโดยไม่หวังผลตอบแทนอะไร ก็จงโค้งตัวขอบคุณเค้าให้อย่างสุภาพเรียบร้อย"


     "คิกคิก คุณแม่ของคุณโทวมะนี่ก็เป็นคนเจ้าระเบียบจังเลยนะคะ"


     "อ่า...ครับ..."


     'กิ๊งก่องๆ'

     เสียงออดเวลาเรียนคาบบ่ายดังขึ้น เล่าปี่กับโทวมะได้ยินแล้วก็เก็บห่อข้าวกล่อง


     "เราคงต้องแยกกันไปเรียนคาบบ่ายกันแล้วสินะคะ?"


     "ครับ"


     "งั้นไว้โอกาสเรามาทานข้าวกลางที่นี่กันอีกนะคะคุณโทวมะ"


     "ครับ!! ยินดีอย่างยิ่งเลยครับ"


     พูดจบแล้วเล่าปี่ก็เดินเข้าไปในอาคารเรียน ส่วนโทวมะก็ได้แต่ยิ้มแย้มอยู่คนเดียวในสวนท้อแต่ก็หารู้ไม่ว่าที่หลังต้นท้อต้นใหญ่ที่พวกเค้าสองนั่งทานข้าวกันอยุ่นั้น มีกวนอูกับเตียวหุยแอบมองดูอยู่แบบลับๆ


     เวลาเลิกเรียน โทวมะได้เดินยิ้มแฉ่งออกมาจากโรงเรียนอย่างมีความสุข แต่ช่วงเวลาความสุขของเค้ามันช่างสั้นนัก กวนอูกับเตียวหุยได้มายืนดักรออยู่หน้าประตูโรงเรียน ทั้งสองคนวิ่งตรงเข้าใส่โทวมะและทุกอย่างก็ดับวูบลง และพอภาพทุกอย่างกลับมาเป็นปกติ โทมะก็รู้สึกตัวได้ว่าตัวเองถูกจับมัดไว้กับเสาไม้อยู่ในโกดังร้างที่ไหนสักแห่ง


     "เฮ้ย!! ทำไมฉันถึงมาอยู่ในสภาพนี้!? ที่นี่มันที่ไหนกันล่ะเนี้ย!!"

     โทวมะพูดเสียงดังออกมาด้วยความตกใจ


     "พูดเสียงดังออกมายังไงก็ไม่มีคนได้ยินเสียงของนายหรอก"

     เสียงเด็กสาวคนหนึ่งได้ดังมาจากทางด้านหลังของโทวมะ เธอเดินอ้อมจากทางด้านหลังของโทวมะแล้วมานั่งอยู่ตรงหน้าเห็นโทวมะเห็นหน้าชัดๆ


     "กะ...กวนอู!?"

     โทวมะพูดชื่อของเด็กสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้า


     "เป็นแค่นักเรียนชายที่เพิ่งเข้ามาสมัครใหม่แท้ๆ แต่กล้าเรียกชื่อของฉันออกมาได้ห้วนๆ ขนาดนี้ นายคงจะแอบติดตามพวกเราสามพี่น้องมานานแล้วสินะ"


     "พี่รอง...ทำไมถึงจับตัวเค้าคนนี้มาด้วยล่ะ? เมื่อวานเค้าเลี้ยงขนมให้หนูด้วยนะ เค้าเป็นคนดีนะ อย่าทำร้ายเค้าเลยน้า"

     เตียวหุยเดินมากอดแขนของกวนอูพร้อมกับทำหน้าตาน่าสงสารใส่


     "เราเองก็เหมือนกันนะน้องสาม พี่บอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่าไปรับของจะคนแปลกหน้าได้ง่ายๆ น่ะ"

     กวนพูดใส่เตียวหุยพร้อมกับดีดนิ้วใส่หน้าผากเบาๆ


     "ขอโทษค้า"

     เตียวหุยโค้งตัวขอโทษ แล้วกวนอูก็ได้หันหน้าไปทางโทวมะ


     "รอบนี้ฉันแค่มาตักเตีอนนายเท่านั้น ถ้านายยังอยากมีชีวิตในรั่วโรงเรียนอีกล่ะก็ นายห้ามไปยุ่งกับพี่ใหญ่ของเราเด็ดขาด แต่ถ้าพวกเราเห็นนายไปยุ่งกับพี่ใหญ่อีกล่ะก็..."


     'เคร้ง!!'

     กวนอูหยิบง้าวขึ้นมาแล้วชี้ไปที่ต้นขาซ้ายของโทวมะ


     "ถ้าฉันเห็นนายไปยุ่งกับพี่ใหญ่ล่ะก็...ขาซ้ายของนายก็จะถูกตัดออก..."


     "เอื๊อก!!"

     โทวมะได้ยินกวนอูพูดแบบนั้นแล้วก็กลืนน้ำลายดังเอื๊อก พอเสร็จเรื่องการตักเตือนพวกนี้แล้ว กวนอูก็ได้ใช้ง้าวตัดเชือกที่มัดตัวโทวมะออกแล้วก็เดินจากไปพร้อมกับเตียวหุย


     เช้าวันต่อมา โทวมะไม่คิดที่จะยอมแพ้กับภารกิจแรกครั้งนี้ เค้าได้เขียนจดหมายถึงเล่าปี่โดยสอดมันเข้าไปในตู้ล็อกเกอร์ของเธอ แต่ก็ปรากฏว่าใส่ผิดตู้เพราะว่ากวนอูได้แอบสลับป้ายชื่อเอาไว้ ผลที่ได้คือโทวมะถูกกวนอูจับอัดซ้อมที่โกดังเก็บของ และวันต่อๆ มาโทวมะก็พยายามที่จะไปพบเล่าปี่ให้ได้ แต่เค้าก็ถูกกวนอูขัดขวางและจับไปซ้อมเหมือนเดิม เตียวหุยทนเห็นโทวมะถูกซ้อมไม่ไหว เธอจึงได้แอบมาแก้มัดเชือกแล้วเอาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดเลือดออกตามริมฝีปากของโทวมะ


     "โธ่ ทำไมนายถึงดื้อดึงที่จะไปพบพี่ใหญ่ให้ได้ล่ะ? โดนพี่รองอัดไปซะขนาดนี้แล้วยังจะหน้าด้านให้เค้าจับมาอัดอีก นี่นายโดนอัดจนเสียสติไปแล้วรึไงเนี้ย"


     "เพื่อที่จะทำให้พวกเธอสามพี่น้องเรียนจบจากที่นี่ ฉันยินดีที่จะยอมเจ็บตัวไปมากกว่านี้"


     "นี่นายกำลังหมายถึงว่าจะมาขอให้พวกเราสามพี่น้องบอกชื่อจริงไปอย่างนั้นสินะ?"


     "อืม"

     โทวมะพยักหน้าให้


     "เพื่อเห็นแก่การที่นายมาเลี้ยงขนมให้ฉัน ฉันจะยอมช่วยนายอีกแรงหนึ่งก็แล้วกัน"

     เตียวหุยพูดจบและก็ได้เลื่อนหน้าไปใกล้ที่ข้างหูโทวยะแล้วเธอก็ได้พูดกระซิบบอกอะไรบางอย่างให้


     หลังจากที่เตียวหุยได้กระซิบบอกอะไรบางอย่างให้กับโทวมะ อาจารย์ห้องทะเบียนได้ขอให้กวนอูไปเอาเอกสารในห้องเก็บของที่อาคารเก่าโดยให้โทวมะไปช่วยถือด้วย


     "ทำไมฉันถึงต้องมาด้วยกันกับนายด้วยล่ะเนี้ย"

     กวนอูพูดพร้อมกับทำตาดุใส่โทวมะ


     "เอกสารที่จะให้เราไปขนมาอาจจะเยอะก็ได้มั้ง อาจารย์คงจะเห็นว่าเธอคนเดียวคงจะยกมาไม่ไหวหรอก"

     โทวมะตอบกลับไป


     ระหว่างที่โทวมะกับกวนอูกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ทั้งสองก็ได้เห็นอาคารเก่าที่อาจารย์ห้องทะเบียนพูดถึง สภาพของมันเก่าและทรุดโทรมอย่างมาก โทวมะเหล่ตามองไปที่กวนอูและเค้าก็ได้เห็นเธอเริ่มมีอาการสั่นขึ้นมา


     "เฮ้!"


     "ว๊าย!!"

     กวนอูสะดุ้งตกใจ


     "ฉันพูดเบาๆ เองนะ ทำไมเธอถึงได้สะดุ้งตกใจอะไรขนาดนั้น"


     "มะ...ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เอ้า!...รีบๆ เอาเอกสารไปให้อาจารย์กันเถอะค่ะ"

     กวนอูทำหน้าตากลับมาให้เหมือนปกติ เธอทำหน้าเชิ่ดใส่โทวมะแล้วก็ได้เดินนำโทวมะเข้าไปข้างในอาคารเก่า


     "หือ..."

     โทวมะที่ยืนอยู่ข้างหลังกวนอูก็ได้แอบปล่อยยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะเดินตามหลังเธอไปพร้อมกับนึกย้อนภาพไปตอนที่เตียวหุยกระซิบที่ข้างหู


    'โรงเรียนแห่งนี้จะมีอาคารเก่าตั้งอยู่ทางทิศใต้ของโรงเรียน และที่นั่นน่ะนะ มีอาจารย์หญิงคนหนึ่งที่สิ้นหวังกับความรักแล้วไปผูกคอตายที่นั่น ว่ากันว่าที่อาคารเก่าหลังนั้นมีดวงวิญญาณของอาจารย์คนนั้นสิงสถิตอยู่เพื่อชดใช้วิบากกรรมที่ตัวเองก่อไว้ พี่รองของเราน่ะนะ กลัวเรื่องภูติผีวิญญาณและขวัญอ่อนกับเรื่องพวกนี้เป็นอย่างมาก ถ้าเกิดเค้าไปที่นั่นแล้วตกอยู่ในที่นั่งลำบากล่ะก็ นายจะต้องพาพี่รองออกมาจากที่นั้นในสถานการณ์ย้ำแย่ออกมาให้ได้ พอนายพาเค้าออกมาได้แล้ว พี่รองจะต้องตอบแทนบุญคุณนายแน่นอน'

To Be Continued



ปิด

ประกาศจาก Admin

ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยหน่อยเนอะ ไม่ได้บังคับนะเออ เเต่สักหน่อยก๊ยังดี ^^

ดู »

ThaiZeed

GMT+7, 14-12-2018 06:01 , Processed in 0.032671 second(s), 16 queries , Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2012  Template BY: GDC & 2th