เมนูเพิ่มเติม
เข้าชม: 372|ตอบกลับ: 0

[Prince Member]


Saitama Inori วันแม่ 2559

  • โมเอะ: 1288
  • Money: 1998
  • Tz: 1297
  • Posts: 321
  • Donate: 0 THB
  • Joined: 14-11-2015
พลังน้ำใจ: 4560
   Pet:
Rachel Alucard
อะไรเหรอ?

โพสต์เมื่อ 20-11-2015 01:05:15 |แสดงโพสต์ทั้งหมด
        เกาะลอยฟ้าที่ลอยอยู่เหนือหมู่บ้านเล็กๆที่อยู่ด้านล่างได้ถูกตั้งชื่อขึ้นมาว่า Sleipnir the Flying Fortress มันไม่ใช่เกาะแต่มันคือป้อมปราการบิน ที่ถูกสร้างขึ้นมาจากเวทมนต์ของ ลูซเต้ ทอยเบอร์ สมาชิกของกลุ่ม RKS ลำดับที่ 5  นั้นได้สร้างพายุหมุนขึ้นมาหลายลูกและแต่ละลูกมีพลังทำลายเทียบเท่ากับพายุทอร์นาโดค่อยๆหมุนอยู่ในป้อมปราการบิน ซึ่งทำให้เธียรกับไลเบียรต้องรีบหาที่ยึดไว้เพื่อไม่ให้ปลิวตกลงไป แต่ลิลลี่ซึ่งเป็นภูติตัวจิ๋วได้ปลิวออกไปก่อนจึงทำให้จำนวนผู้เล่นในเกมส์ของลูซเต้เหลือเพียงแค่สองคน

       "โธ่!! ลิลลี่ปลิวซะไกลเลยแล้วทีนี่เราจับการโจมตีของลูซเต้ได้ยังไงล่ะเนี๊ย" เธียรเมื่อไร้พลังของภูติที่เป็นคู่หูจะไม่สามารถรู้ตำแหน่งของศัตรูและการโจมตี จึงทำให้เธอต้องหาทางที่จะทำให้ลูซเต้ตกลงมาเหยียบพื้นได้ด้วยพลังของเธอเอง

       "คุณเธียร!! อย่าลืมสิคะว่ามีฉันอยู่ด้วย ในเมื่อลิลลี่ปลิวออกไปแล้วมันก็ช่วยไม่ได้ เดี๋ยวฉันจะคอยสนับสนุนให้เองค่ะ!!" ไลเบียรพูดออกมาเพื่อที่จะให้กำลังใจกับเธียร

       "อื้อ!! นั้นสินะ ขอโทษนะที่ฉันยังไม่ทันคิด ยัยลิลลี่โดนลมพัดปลิวไปแค่นี้คงเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว เตรียมพร้อมนะคะคุณไลเบียร!!"

       "ค่ะ!!" ไลเบียรตอบกลับ

        เธียรกับไลเบียรรีบวิ่งฝ่าลมพายุที่พัดอย่างรุนแรงเพื่อจะเข้าไปยังจุดที่สามารถโจมตีลูซเต้ได้ แต่ว่าลมที่พัดมานั้นมาทุกทิศทุกทางทั้งแปดทิศแถมยังมีพายุหมุนคอยขัดขวางอีกด้วย

       "ว๊า ฮะ ฮ่ะ ฮ่าา!! ต้องแบบนี้สิ!! ถึงน่าสนุกน่ะ" ลูซเต้ตะโกนออกมาจากด้านบนของเธียรกับไลเบียร

       "โธ่...ถึงมาจะหาจุดยิงได้แล้วแท้ๆแต่เวลายืดแขนจะยิง ซีลิคอาวิล(กระสุนปืนใหญ่แห่งแสง) แต่ลมมันแรงจริงๆเล็งไม่ถูกเลย ไหนๆก็มาถึงจุดนี้แล้วต้องลองหน่อยแล้ว"

         แรงลมที่พัดมาแปดทิศทางจึงทำให้เธียรจำเป็นต้องยิง ซีลิกอาวิล แบบเดาสุ่มออกไป แต่ว่าลูกพลังนั้นที่กำลังพุ่งไปที่ลูซเต้ตรงเป้าแต่ก็ค่อยๆหยุดแล้วก็หายไป

        "โอ้โห!! ขนาดลมแรงซะขนาดนี้ยังยิงได้ตรงขนาดนี้เลยเหรอ แต่น่าเสียดายนะที่มันมาไม่ถึงฉันน่ะ แบร่ แบร่"

        "ว้าาา!! ก่ะแรงยิงน้อยไปเหรอเนี๊ย..."

         "ว๊า ฮะ ฮ่ะ ฮ่า ต่อไปตาฉันบ้างล่ะนะ!! จะลอยอยู่ข้างบนให้เป็นเป้านิ่งแบบนั้นชักจะเบื่อแล้วล่ะ จงดูให้ดีนี่คือพลังของฉันที่ได้ฝึกหลังจากได้เล่นเกมส์กับคนในหมู่บ้าน พลังของ  The Blades of the Rose Cross ของฉัน!!"

         Lustatem!! (ลูซสตรีม,กรงจักรปีศาจ)

         เครื่องประดับรูปกางเขนสีเงินที่ติดอยู่ตรงกลางชุดของลูซเต้ที่ดึงออกมาค่อยๆเปลี่ยนเป็นกรงจักรสีแสดจำนวนนับไม่ถ้วนออกมาเต็มท้องฟ้าได้พุ่งเข้าไปหาเธียรอย่างรวดเร็ว

          "หว๋า~~~~!!! มันไม่เยอะไปหน่อยเหรอยัยโลลิซัคคิวบัส" เธียรรีบกระโดดหลบทันที ถึงแม้จะหลบได้บางแผ่น แต่ก็ได้รับการโจมตี
เข้าที่ต้นขาซ้าย

          "คุณเธียร เลือดไหลออกมาซะเยอะเลยเป็นไรมั้ยคะ!!" ไลเบียรสังเกตเห็นเลือดที่ต้นขาของเธียรที่ออกมาเหมือนกับการถูกฟันอย่างรุนแรง แบบว่าก่ะจะฟันให้ขาขาดไปเลย

          "เอ๊!! ไม่จริงน่าแต่ว่าทำไมฉันถึงไม่รู้สึกเจ็บเลยล่ะ!!" เธียรที่พูดยังไม่ทันขาดคำเลือดก็พุ่งออกมาจากแขนทั้งสองข้างของเธอ

          นี่น่ะเหรอ The Blades of The Rose Cross "Lustatem" กรงจักรปีศาจของลูซเต้ การโจมตีไม่ได้ส่งผลถึงความเจ็บปวดแต่มันจะทำให้คนที่ได้รับการโจมตีเสียเลือดจนหมดตัวและยังมีลมพายุที่พัดอย่างรุนแรงทำให้ความดันอากาศกำลังลดลงอย่างรวดเร็ว...! แย่ล่ะสิบาดแผลที่ถูกกรงจักรปีศาจเข้าเริ่มเปิดบาดแผลมากขึ้นและแรงดันอากาศลดลงต่อเนื่องจนทำให้เลือดไหลออกมาไม่หยุดเลย

          "ว๊า ฮะ ฮ่ะ ฮ่า เป็นยังไงล่ะเธียรเกมส์ของฉันสนุกมากมั้ย? ฉันอุตสาห์รอคอยมาแสนนานที่จะได้เล่นเกมส์กับเธอเชียวนะ!!"

          "สิ่งที่คุณทำกับเธียรแบบนี้และสภาพความดันอากาศที่ลดลงมันส่งผลให้กับมนุษย์ที่อยู่ข้างล่างนะคะ คุณว่าสิ่งที่ทำลงไปน่ะเพื่อความ
สนุกยังงั้นเองเหรอคะ!!" ไลเบียรตะโกนออกไปเพื่อที่จะตักเตือนให้ลูซเต้รู้กับผลที่เธอกำลังทำลงไป

          "ใช่...ที่ฉันทำลงไปน่ะแค่ความสนุกเท่านั้น" ลูซเต้พูดออกมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มที่เธอกำลังสนุกสนานกับเกมส์ที่เธอสร้างขึ้นมา

          "เธอนี่มันเป็นปีศาจจริงๆด้วย!! คุณเธียรถ้าปล่อยไว้แบบนี้ล่ะก็ป้อมปราการบินแห่งนี้ก็จะค่อยร่วงลงไปที่หมู่บ้านข้างล่างนะคะ!"

           ช่วงที่ไลเบียรตะโกนไปหาเธียรอยู่นั้นภาพที่เธอเห็นคือเธียรนอนสลบจมกองเลือดอยู่เพราะเสียเลือดไปมาก ทำให้ไลเบียรที่ได้เห็น
เธอนอนจมกองเลือดได้ร้อง"กรี้ด"ขึ้นมา

           "คุณเธียรคะ!! คุณเธียร!! ทำใจดีๆไว้นะคะคุณเธียร!!" ไลเบียรรีบวิ่งไปหาเธียรแล้วรีบใช้เวทย์ Heal รักษาทันที แต่ถึงแม้เวทย์รักษานี่จะได้ผลแต่มันไม่ทำให้เลือดที่ไหลออกมาหยุดเลย

           "เสร็จไปอีกหนึ่งแล้ว!! โห...ไม่สนุกเลยอ่า!! แปปเดียวก็จะจบเกมส์แล้วเหรอเนี๊ย เธียรอ่า!!...ลูซเต้ไม่เห็นเลยว่าเธียรจะเอาจริงซะที
อุตสาห์ทำให้ใบพัดที่อยู่ใจกลางด้านล่างของป้อมปราการบินแห่งนี้หยุดหมุน เฮ้ออ...อีกซัก 15 นาทีคงจะตกลงไปที่หมู่บ้านแน่ๆ"

            "หมายความว่าไงคะ!?"

            "เอ๋? จำที่ฉันพูดกฎของเกมส์นี้ไม่ได้เหรอ...ว่าให้ทำยังไงก็ได้ให้ฉันเหยียบพื้นของป้อมปราการบินภายในเวลา 1 ชั่วโมงและทุกๆ10 นาที ป้อมปราการบินจะค่อยๆร่วงลงไปข้างล่างยังไงล่ะ เพียงแค่ฉันทำให้ใบพัดที่อยู่ข้างล่างนั้นหมุนช้าลงแต่ว่าเมื่อกี้ฉันใช้"กรงจักรปีศาจ"ไปตะกี้นี้เพราะความคมของกรงจักรปีศาจมันคมมากอาจจะทะลุลึกลงไปตัดวงจรเวทย์ขับเคลื่อนของใบพัดนั้นเข้าล่ะมั้ง"  

            "นี่เธอทำเกินไปแล้วนะ! นี่มันไม่ใช่เกมส์แล้วนี่มันเป็นการที่จะประกาศสงครามกับจักรวรรดิศักคิ์สิทธ์นะแล้วก็สิ่งที่เธอทำกับเธียรแบบนี้...นี่พวกเธอเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ!?"

            "ก็เพราะว่าพวกเธอเป็นกบฏของเหล่าจอมเวทย์ยังไงล่ะ!!" ลูซเต้ตะคอกออกมาด้วยสีหน้าที่ตึงเครียด

            "เอ๊ะ!?" ไลเบียรถึงกับตกใจแล้วเงียบหลังจากถูกลูซเต้ตะคอกใส่

             "นี่ยัยอกแบน เธอน่าจะรู้แล้วนี่ว่าพี่ชายของเธอไปทำการลอบสังหารท่านไอริสน่ะ ซึ่งทำให้กลุ่มจอมเวทย์คิดว่า คาร์ พาร์ลิส เป็นสายลับของพวกจักรวรรดิศักคิ์สิทธิ์ที่ส่งมาลอบสังหารเธอ จอมเวทย์ผู้ยิ่งใหญ่ ท่านกราฟ เซฟเฟี้ยนจึงเรียกประชุมเหล่าจอมเวทย์ที่เก่งกล้า
เพื่อที่จะทำสงครามเป็นการโต้กลับและได้ออกคำสั่งให้กลุ่ม RKS ทั้งแปดคนที่ประจำอยู่สถานที่ต่างๆให้ทำลายสถานที่นั้นทันทีถ้ามีใครจู่โจม
รวมทั้งหากมีใครที่คิดเป็นกบฏก็ให้สังหารทันที"

              "ไม่จริง!! ท่านพี่ไม่ใช่คนแบบนั้นแน่นอน ต้องมีการเข้าใจผิดแน่ๆ เพราะเค้าไปรู้ความลับอะไรบางอย่าง...ฉันคิดว่าต้องมีใครสักคน
ในกลุ่มจอมเวทย์ใส่ร้ายท่านพี่แน่ๆ" ไลเบียรตอบกลับอย่างมั้นใจว่าพี่ชายที่รักของเธอไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องเลวร้ายแบบนี้แน่นอน

               "ถึงเธอจะพูดยังงั้นก็เถอะนะ มิโกะแห่งทวยเทพ เพราะมีรายงานรายชื่อนักโทษกบฏได้ประกาศให้เหล่าจอมเวทย์ทั่วโลกได้ทราบ
แล้วซึ่งในรายงานรายชื่อนั้นมี คาร์ พาร์ลิส,ไลเบียร พาร์ลิส และ สปิริเธียร โรเซนเบิร์ก ยังไงล่ะ!!"

                 "!!!???"

               "เอาล่ะอีกไม่นานป้อมปราการบิน Sleipnir the Flying Fortress แห่งนี้้ก็จะตกลงสู่พื้นดินและมีพลังทำลายที่กว้างประมาณ 10 กิโลเมตร และฉันจะปล่อยให้เธอสองคนอยู่ที่นี่ล่ะกัน น่าเสียดายจังเลยนะที่ได้เจอกับเธียรและก็เป็นการที่ได้พบกันเป็นครั้งสุดท้าย"

                ลูซเต้ค่อยๆบินออกห่างจากป้อมปราการบินแล้วปล่อยให้ไลเบียรนั่งกอดเธียรที่สลบอยู่ด้วยความสิ้นหวังและป้อมปราการบินที่
ลูซเต้ทำลายวงจรขับเคลื่อนเริ่มตกลงไปข้างล่างพร้อมกับพายุที่กระจั่นกระจายออกไปทั่วพื้นที่ต่างๆ เพื่อที่จะทำลายหมู่บ้านและสิ่งรอบข้าง
ี่ที่อยู่ในรัศมี 5 กิโลเมตร

               "เกมส์มันยังไม่จบหรอกนะ...ลูซเต้"

               เธียรได้พูดขึ้นมาพร้อมกับยิงเวทย์ ซีลิคอาวิล(กระสุนปืนใหญ่แห่งแสง) ขึ้นไปที่ลูซเต้ที่กำลังหันหน้ามามองหาต้นตอของเสียงนั้นจึงทำให้เธอถูกยิงเขาที่ปีกด้านซ้ายทำให้ลูซเต้ค่อยๆร่วงลงมา

               "เอ๋~~~!! นี่เธียรยังไม่ตายอีกเหรอเนี๊ย แล้วก็แผลที่ถูกกรงจักรปีศาจเข้าก็ปิดสนิทอีกด้วย นี่เธอฉันเวทมนต์อะไรกัน!!"

               น้ำตาแห่งเทพธิดา เทพเมฆาคลุ่มคลั่ง จงก่อเกิดเมฆฝนกรดมรณะ...

               "บ้าน่า!! นี่คิดจะใช้ท่า "ฝนกรดมรณะ" ของไลเบียรยังงั้นเหรอ!?"  ลูซเต้ตกใจแล้วพยายามจะบินหนีให้พ้นจากป้อมปราการบินให้
ห่างที่สุดแต่ว่าปีกซ้ายของเธอได้ถูกกระสุนปืนใหญ่แห่งแสงของเธียรยิงเข้าไป ทำให้ปีศาจซัคคิวบัสแห่งเกาะลอยฟ้าจึงไม่สามารถบินเลี้ยวที่จะหลบได้ไปไหนได้

               "มันก็จริงอยู่ที่ว่าคุณเธียรเป็นผู้ครอบครอง The Blades of The Rose Cross "Liebessturm" ของฉันที่จะสามารถใช้เวทมนต์นี่ได้
แต่ว่าการที่จะดึงพลังของ The Blades of The Rose Cross "Liebessturm" เพื่อที่จะใช้เวทย์ ฝนกรดมรณะ นั้นต้องใช้เวลาเป็นสิบๆปีเชียวนะ
แล้วทำไมเธอคนนี้ถึงใช้มันได้เพียงแค่ 1 อาทิตย์ อ่า...ท่านพี่คะ คนที่พี่ส่งมาช่วยน้องนั้นได้ชิงหัวใจของน้องไปแล้วค่ะ..."  ไลเบียรพูดเสร็จแล้วก็หมดสติทันทีเพราะทนกับแรงกดดันอากาศที่กำลังลดต่ำลงไม่ไหว

               "ชิ!! ในเมื่อเป็นแบบนี้มันก็ช่วยไม่ได้ แต่ว่าการที่จะใช้เวทย์ ฝนกรดมรณะ ที่มีการโจมตีในพื้นที่ค่อนข้างกว้างจึงต้องใช้สมาธิใน
การท่องคาถาค่อนข้างสูงขอเพียงแค่จัดการเธอก่อนที่จะท่องจบนั้น! ฉันจะขอเป็นคนปิดเกมส์นี่เอง เอาไปกินซะ!!"

                Meteor Lustatem (กรงจักรเทพปีศาจ)

                กรงจักรปีศาจที่มีขนาดใหญ่ประมาณ 1/4 ของพื้นที่ป้อมปราการบิน พุ่งลงมาดั่งเหมือนลูกอุกกาบาตอย่างช้าๆ

                "ว๊ะ ฮะ ฮ่ะ ฮ่า!! เกมส์นี่ฉันเป็นฝ่ายชนะแล้ว Meteor Lustatem ของฉันจะทำลายพวกเธอทั้งสองคนและป้อมปราการบินให้หายไปเลย ว๊ะ ฮะ ฮ่ะ ฮ่า~!!" ลูซเต้หัวเราะอย่างสะใจ

                "ยังงั้นเหรอลูซเต้ เธอจำไม่ได้เหรอว่าประวัติแพ้ชนะของเธอกับฉันน่ะเมื่อก่อนมันเป็นยังไง"

                "เอ๋!?"

                "เกมส์ชี้เป็นชี้ตายแบบนี้น่ะ ฉันชนะเธอ 343ครั้ง ส่วนเธอแพ้ฉัน 343ครั้ง และต่อจากนี้มันกำลังจะกลายเป็นครั้งที่ 344 ยังไงล่ะ!"

                Liebessturm!! (ฝนกรดมรณะ)

                  
                เม็ดฝนที่ตกลงมาอย่างรวดเร็วแม้ว่าจะไม่มีเมฆได้ตกลงมาใส่รูซเต้ที่ลอยอยู่ข้างบน ทำให้ลูซเต้โดนการโจมตีต่อเนื่องเหมือนกับ
โดนกระสุนปืนลูกซองยิงใส่นับไม่ถ้วนแต่ว่าเธอจะโดนหนักเป็นพิเศษเพราะว่า The Blades of the Rose Cross ของเธอแพ้การโจมตีของเวทย์ ฝนกรดมรณะ อย่างแรง จึงทำให้ร่างของเธอตกลงมาใส่ Meteor Lustatem ที่เธอปล่อยออกมาทำให้ทิศทางเปลี่ยนไปชนขอบของป้อมปราการบิน แรงส่งของ Meteor Lustatem นั้นได้ผลักป้อมปราการบินที่กำลังตกลงสู่พื้นได้เปลียนเส้นทางไปที่ทะเล บวกกับแรงอัดของเม็ดฝนที่เธอโดนและจะรุนแรงขึ้นจากกระสุนลูกซองกลายเป็นก้อนหินขนาดใหญ่ยักษ์ที่กำลังตกใส่เธอตลอดเวลา จนเธอกระอักเลือด

                "เจ็บอ่า~!! เจ็บ~~~~!! อ๊า~~~~~!!" เสียงของลูซเต้ดังขึ้นมาจากหลุมที่เธอตกลงมาละหลุมนั้นลึกพอดูเพราะถูกแรงอัดของฝนกรดเข้าไปบวกกับกรงจักรเทพปีศาจขนาดใหญ่ที่เธอปล่อยออกมาด้วย

                 แท่งเสาหินที่อยู่ในพื้นที่ป้อมปราการบินก็หักล้มลงมาพร้อมกับเสากังหันลม แต่ก็มีเสาหินขนาดใหญ่หนึ่งต้นได้ตกลงไปในหลุมที่ลูซเต้อยู่จึงทำให้ลูซเต้ออกมาไม่ได้

                "ลูซเต้!! เดี๋ยวฉันจะลงไปช่วยเดี๋ยวนี้แหละ!!" เธียรรีบวิ่งมาเพื่อที่จะลงไปช่วยลูซเต้ที่ถูกเสาหินทับไว้

                 ป้อมปราการบินค่อยๆแยกออกจากกันเป็นสองฝั่งเพราะโดน กรงจักรเทพปีศาจ ที่มีความคมมากกว่า กรงจักรปีศาจ ถึง 7 เท่า จึงทำให้เธียรกระเด็นออกห่างจากจุดที่ลูซเต้อยู่

                 "อึก...อืม... เอ๊ะ!! นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี้ย!!" ไลเบียรที่หมดสติได้ตื่นขึ้นแล้วเห็นสถานการณ์ว่าป้อมปราการบินได้แยกออกจากกัน
จึงทำให้ไลเบียรตกใจกลัวและวิ่งวนไปวนมา

                "เธียร!!" เสียงของลิลลี่ดังขึ้นมาพร้อมกับเครื่องบินใบพัดที่ทำจากใบไม้ขนาดใหญ่ยักษ์

                "อ๊ะ!! นั้นลิลลี่นี่นา ปลอดภัยดีเหรอคะ!!" ไลเบียรตะโกนขึ้นไป

                "เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน! รีบขึ้นมาเร็วเข้า! ป้อมปราการบินจะตกลงถึงทะเลแล้ว!!"
                    
                ลิลลี่โยนเชือกบันไดลงไปให้ไลเบียร ส่วนเธียรยังอยู่อีกฟากหนึ่งของป้อมปราการบินที่พยายามจะช่วยลูซเต้อยู่แต่เธอแทบจะไม่มีพลังเวmย์เหลืออยู่เลยแถมยังไม่มีแรงเพราะจากอาการเสียเลือดมาก ลูซเต้เริ่มขยับเศษหินออกก็ได้เห็นเธียรกำลังจะยกเสาหินขนาดใหญ่ที่ทับเธออยู่ออกมา

                 "จบแบบนี้จนได้สินะ..." ลูซเต้พูดขึ้นมา

                 "ลูซเต้!! อยู่เฉยๆก่อนนะฉันกำลังยกเสาหินนี้ออกไป....ฮึ่ย!!"

                  เธียรพยายามยกเสาหินขึ้นแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะเสาหินนั้นมีขนาดใหญ่เกินไปที่เด็กผู้หญิงคนเดียวจะยกขึ้นได้ ลูซเต้ได้มองเธียร
ที่กำลังช่วยยกเสาหินอยู่นั้น เธอได้ร่ายคาถาเวทมนต์บางอย่างหุ้มตัวเธียรเอาไว้แล้วได้ลอยตัวเธอขึ้นไปบนท้องฟ้า

                 "ทำอะไรของเธอเนี๊ยลูซเต้!! ปล่อยฉันลงไปเดี๋ยวนี้นะ ฉันจะช่วยเธอออกมานะ ปล่อยฉันเซ่" เธียรได้ตะโกนสุดแสงพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา

                 เสียงของเธียรที่ตะโกนออกมาเริ่มเบาลงเพราะอยู่ห่างกันมากขึ้น แล้วก็มีเสียงดัง "ซูม" ขึ้นมาซึ่งนั้นก็แปลว่าป้อมปราการบินตกลงไปถึงทะเลแล้ว น้ำทะเลก็เริ่มไหล่ท่วมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เสากังหันลมจำนวนมากหักล้ม พายุหมุนที่กำลังถล่มที่พื้นดินและฝั่งของชายหาดก็เริ่มอ่อนกำลังจนหายไปและแรงกดดันอากาศก็เข้าสู่สภาพปกติ ป้อมปราการบินจมดิ่งลงไปอย่างรวดเร็วจนลับสายตาในความมืด

                   ลาก่อนนะ...เธียร...


                 ภาพอดีตของเลูซเต้ ก็ได้เข้ามาในความรงจำของเธียรทันที

                  ~ฮือ ฮือ เจ็บจังจังเลย~  ภาพของเด็กหญิงวัยห้าขวบ ผมสีทองมัดทรงหางม้า นั่งร้องไห้อยู่ต้นต้นแอปเปิ้ล ใบหน้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา เสื้อผ้าของเธอเปรอะเปื้อนไปด้วยคาบสกปรก ที่พยายามจะปีนต้นไม้เพื่อที่จะเก็บลูกแอปเปิ้ลแต่พลาดท่าตกลงมา

                 "ทำไมเธียรถึงทำไม่ได้ซะที ฮือ ฮือ ฮือ~"

                 "ว๊ะ ฮะ ฮ่ะ ฮ่า~!  นี่เธอมานั่งร้องไห้ตรงนี้ทำไมเหรอ?" เด็กหญิงผมสั้นสีส้ม ใส่ชุดบิกินี่สีดำและมีปีกค้างคาวเล็กๆ เดินเข้ามาถาม

                 "คือว่า...เธียรจะขึ้นไปเก็บลูกแอปเปิ้ลที่อยู่ข้างบน แล้วก็เผลอตกลงมา ฮือ ฮือ ฮือ~"

                 "เอ๋~!...แล้วเธอจะเก็บลูกแอปเปิ้ลพวกนี้ไปทำอะไรหรอ?"

                 "ก็วันพรุ่งนี้ เป็นวันเกิดของพี่ฟลูเดียร เธียรก็เลยอยากจะทำเค้กแอปเปิ้ลเป็นของขวัญวันเกิด ฮือ ฮือ ฮือ"

                 "ฟลูเดียร...? นี่เธอกำลังหมายถึง ฟลูเดียร นิลวาร์ ที่มีฉายาว่า [เจ้าหญิงน้ำแข็ง] รองหัวหน้ากลุ่ม RKS ลำดับที่ 2 คนนั้นเหรอ!"

                 เด็กหญิงผมสั้นสีส้มตกใจถึงกับพูดอะไรไม่ออก

                 "รู้จักพี่ฟลูเดียรด้วยเหรอคะ?"

                 "กะ...กะ ก็ต้องรู้จักอยู่แล้วซี่! เหล่าจอมเวทย์ที่ไหนที่ไม่รู้จัก เจ้าหญิงน้ำแข็ง คนนั้นก็แย่สิ ดังซะขนาดนั้น!!"

                 "ว้าว! จริงเหรอ!" เด็กหญิงจากที่ร้องไห้มาสักพักก็กลับมาร่าเริงอีกครั้งเมื่อมีคนที่รู้จักกับคนที่เธอชื่นชอบ

                 "ฉันชื่อ ลูซเต้ ทอยเบอร์ เป็นปีศาจซัคคิวบัส อยู่กลุ่ม RKS ลำดับที่ 5 แล้วเธอชื่ออะไรเหรอ?"

                 "ฮึ่ก...ฉันชื่อ สปิริเธียร โรเซนเบิร์ก...ฮึ่ก...ค่ะ..จะเรียกสั้นๆว่า"เธียร"ก็ได้นะคะ" เด็กหญิงผมทองไว้ผมทรงหางม้าแนะนำตัวไปสะอึกไป

                 "อื๊ม อื๊ม...ชื่อเธียรสินะ!! งั้นเธียร เดี๋ยวฉันจะขึ้นไปเก็บแอปเปิ้ลให้นะ"

                 "จริงเหรอคะ! แต่ว่ามันอยู่สูงมากเลยนะคะ จะขึ้นไปยังไงเหรอ?"

                 "ว๊า ฮะ ฮ่ะ ฮ่า ของแค่นี้เองสบายมาก!" ลูซเต้ก็บินขึ้นไปเก็บลูกแอปเปิ้ลลงมา แต่ว่าเธอเล่นเอาลงมาซะหมดต้น

                  "เอ่อ คือว่าแอปเปิ้ลเยอะขนาดนี้ ฉันคงจะทำเค้กออกมาได้ไม่หมดแน่เลยค่ะ"

                  "ว๊า ฮะ ฮ่ะ ฮ่า ขอโทษทีๆ พอดีไม่ค่อยได้บินน่ะ เลยเผลอดีใจจนเก็บลงมาซะหมดต้นเลย แฮะ แฮะ" ลูซเต้หัวเราะพร้อมกับเคาะหัวตัวเองเบาๆ

                  "แต่ว่าดีจังเลยนะคะ เธียรก็อยากจะบินแบบนั้นได้เหมือนกัน" เธียรพูดจบแล้วทำหน้าหงอยๆ

                  "ว๊ะ ฮะ ฮ่ะ ฮ่า นี่รู้มั้ยว่าท้องฟ้ามันกว้างใหญ่มากๆเลยนะ แล้วซักวันหนึ่งฉันจะทำให้เธียรบินขึ้นไปบนท้องฟ้าให้ได้เลยล่ะ"

                   "จริงเหรอ! สัญญานะ!"

                   "อ๊า! สัญญาสิเพราะว่าเธียรเป็นเพื่อนคนแรกของฉันน่ะสิ ว๊ะ ฮะ ฮ่ะ ฮ่า~! "

                   เด็กหญิงทั้งสองคนก็ได้คบกันเป็นเพื่อนและหลังจากนั้นทั้งสองคนก็ได้ออกมาพบกันบ่อยมากขึ้น

                  
                   "เธียร"

                     "..."

                   "เธียร!"
         
                   "อ๊ะ...เอ๊ะ!?" เธียรสะดุ้งโหยง เมื่อลิลลี่เรียกซะเสียงดัง

                   "คุณเธียร! ได้มาแล้วสินะคะ The Blade of the Rose Cross "Lustatem" ของลูซเต้น่ะ" ไลเบียรตะโกนขึ้นมาพร้อมกับจ้องไปที่เธียร

                   "นี่มัน หมายความว่าไงเหรอ?"เธียรยังสงสัยกับสิ่งที่ไลเบียรพูดออกมาแล้วเธอก็หันไปมองข้างหลัง เธอก็ได้เห็นว่าด้านหลังของเธอนั้น มีปีกยาวสีขาวสวยเหมือนปีกนางฟ้าติดอยู่ที่หลังของเธอ

                   "สวยมากเลยเธียร" ลิลลี่พูดขึ้นมา


                     
                 ซักวันหนึ่งฉันจะทำให้เธียรบินขึ้นไปบนท้องฟ้าให้ได้เลยล่ะ เสียงของเด็กหญิงผมสั้นสีผมที่เป็นความทรงจำที่น่าประทับใจของเธียรได้ขึ้นมาให้เห็นเป็นภาพ


                     



   ขอบคุณนะ ที่เธอยังจำสัญญาในตอนนั้นได้ เพื่อนที่ฉันรักมากที่สุด ลูซเต้ ทอยเบอร์ แห่งป้อมปราการบิน Sleipnir the Flying Fortress...


               
               
                     *****************************************************************************

[FINALE]

             ~ลูซเต้ เสียท่าให้กับพวกกบฏของเหล่าจอมเวทย์เหรอเนี๊ย น่าผิดหวังจริงๆ แต่สถานที่ที่พวกนั้นจะไปคงต้องเป็นที่นั้นแน่ๆ ต้องรีบ
ไปหายัยนั้นก่อนที่พวกกบฎจะไปถึง~ เด็กสาวปริศนา ที่สวมชุดว่ายน้ำสีน้ำเงินและสวมเสื้อคลุมสีขาวขนาเล็ก มือขวาของเธอสวมถึงมือสีฟ้าที่
ครอบคลุมข้อมือและนิ้วกลางของเธอและมีอัญมณีสีเขียวติดที่ด้านหลังถุงมือ  เธอผมสั้นสีฟ้าติดกิ๊ฟรูปหอยเชลล์ ดวงตาสีฟ้าคราม และมือได้ถือหอกสีเขียว ยืนอยู่ที่ชายฝั่งทะเลค่อยๆเดินลงไปในะเลแล้วหายไปอย่างช้า...

                      *****************************************************************************




To Be Continued...











                  

               


ปิด

ประกาศจาก Admin

ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยบริจาคค่า VPS หน่อยจ้า
ช่วยหน่อยเนอะ ไม่ได้บังคับนะเออ เเต่สักหน่อยก๊ยังดี ^^

ดู »

ThaiZeed

GMT+7, 21-10-2018 12:58 , Processed in 0.046178 second(s), 16 queries , Xcache On.

Powered by Discuz!

© 2001-2012  Template BY: GDC & 2th